Kavi bir iman, lisanen ikrar, kalben tasdik etmektir. Bir insan imanı lisanen kabul etse, kalben tasdik etmezse dünyada mü’min; ahirette kâfir olur. Hatta bir mü’mine sorulsa, imanın var mı? “İnşaallah “ dese. Bu kavi bir imanın var olduğuna delil değildir. Çünkü şüphe içinde kalan bir iman, tam iman sayılmaz (Rüstem Garzanlı)

Rabbimizi bize tarif eden üç büyük, küllî muarrif var. Birisi: Şu kitab-ı kâinattır ki, bir nebze şehadetini onüç lem’a ile arabî Nur Risalesinden Onüçüncü dersten işittik. Birisi: Şu kitab-ı kebirin âyet-i kübrası olan Hâtem-ül Enbiya Aleyhissalâtü Vesselâm’dır. Birisi de Kur’an-ı Azîmüşşan’dır (Abdülkadir Haktanır)

Bu yazının kaleme alınmasının gerekçesi sonraki yazılarda gelecek soruların ve teşkil ettiği sorunların İlahiyat camiasındaki gerek talebe gerekse hocaların zihinlerine gelmesi değil. Çünkü hakikati arayan her bir insanın geçici bir süre —hayal dairesinde kalmak, akıl ve kalb tarafından tasdik edilmemek kaydıyla— zihninde farz-ı muhal olarak şirki ve çok sayıda ilahların varlığını kabul ederek, bunları var saydığımızda neler olabileceğini düşünmesi, bunun […]

Hoş geldin Ya Resulallah, Hoş geldin dünyamıza,
Hoş geldin çağımıza, Hoş geldin aramıza (Ahmet TANYERİ)

Kardeş! Dikkatli ol, ahir zamanda yaşıyoruz, Müthiş düşmanlar karşısında, duruyoruz, Sıcaklık gitmiş bizden, ma’nen donuyoruz, Önümüzde cehennem var, biz unutuyoruz. (Abdülkadir Haktanır)