Üstadımız bir gün yine sadakat dersi verirken “Abdülkadir Geylani Şimdi Gelse, “Said sen bu mesleğinde bir parça taviz versen, milyonlar senin kitaplarını okuyacakl. Fakat öyle yapmazsan hem bunlardan mahrum kaldığın gibi, hapislerde zulümlerle, eziyetlerle cefa çekeceksin” dese ben diyeceğim “Hayır Üstadım, ben zulme, işkencelere razıyım, fakat mesleğimden en küçük bir taviz veremeyeceğim” diyeceğim” demişti. (Abdülkadir Haktanır)

Yüce Mevla yaratmış şu imtihan sahasına göndermiş, Erkeksen, adamsan, Kadın gibi kadınsan, hanım efendiysen; dikkat ve nezaketle yaşamın manasını bilir, huzur içinde ahret yurduna dönersiniz, yok eğer nefsin ve insi yada cinni şeytanlara uyar dengesiz yaşarsanız, vay halinize (Eyüphan Kaya)

Biz büyükler, çocukları, ancak kendi çocukluğumuzla anlayabiliriz. Onlara uzanabileceğimiz kollarımız hatıralarımızdır. Empati ancak hatıralarla sağlanır. Konulacak yeri bilmeyen, yani ‘o hal nasıl birşeydir’ bilmeyen, kendisini başkasının yerine koyamaz. Hüznünü/neşesini tanıyamaz…
(Ahmet AY)

İslam adına kıllarını bile kıpırdatmayan, inanıyorum dediği halde hayatlarında Kur’an ve sünnetten bir iz bulunmayanlar, günahlardan zifte dönmüş kalplerini temiz sanırlar…
(Ömer Bitlis)

Günümüz insanlarının çoğu yapması gereken ibadetleri yapmasından kaçıp,  Darvinin, Feriudun, Buffonun, ortaya attıkları safsataları doğru kabul onların açtıkları çukuruna yuvarlanıp, hayatlarını hiç düşünmeden geçirmeye  devam edebiliyorlar. Bu durum insanlığa sığmayan bir durumdur, ben insanım diyebilenler de ne yazık ki bu çukura düşebiliyor (Abdülkadir Haktanır)