Gerçek hayatta olduğu gibi, yaşadığımız sanal âlemlerde de; ahval, etvar ve ef’alimizin bir nevi tercümanı olan paylaşım ve düşünce yazılarında; Hâkim isminin mazharı olan bir üstada talebe olmaya namzet olmak muktezasınca, hikmetle hareket etmeye mükellefiz

Sure-i Yusuf’ta, Hz. Yusuf’un gördüğü rüyayı yoran babası Hz. Yakup’tur. Ayette, “daha önce İshak ve İbrahim’in ceddin olan İshak ve İbrahim’in soyuna nasıl bilgilerin tümünü ilham etmiş, öğretmişse sana da hadisatın te’vilini öğretecek” diyor. “Ve böylece sana verdiği nimeti tamamlayacak” diyor. Demek ki Cenab-ı Hak hadisatın te’vilini öğretecekmiş Hz. Yusuf’a, rüyanın mânâsı buymuş…

“Yedi gök ve yer ile bunlarda olan kim varsa Onu tesbih eder. Hiçbir şey yoktur ki Onu hamd ile tesbih etmesin. Lâkin siz onların tesbihini anlamazsınız. O ise hilim sahibidir ve çok bağışlayıcıdır” (İsrâ, 17:44)…

Belayı hep başkalarından bekleriz, oysa Peygamber Efendimiz, belanın bir sebebinin dilimiz olduğunu yani kendimiz olduğunu söylüyor. Etrafta suçlu aramaya gerek yok. “Tut dilini, korun beladan”…

Öfke, doğuştan itibaren her insanda var olan, tehlikelere karşı insanı korumak üzere programlanmış bir refleks davranıştır. Bilinenin aksine, öfke, sağlıklı her insanda olmazsa olmaz bir duygudur. Güçlü veya güçsüz fark etmez, öfke anında vücutta salgılanan hormonlar, kendisinden onlarca kere güçlü olan birini yere serebilecek kadar enerji kaynağıdır…