İnsan iki şeyden mürekkeptir; birisi bedeni, diğeri ise ruhudur. İnsan bedeni bu kâinatın maddesiyle münasebettar olduğu gibi; ruh da o madde­de tecelli eden esmâ-i İlâhiye ve sıfat-ı kudsiye ile ve bunların müsemmâ ve mevsufu olan Sani-i kâinat ve Hâlik-ı ezel ve ebedin marifeti ve mu­habbetiyle alâkadardır… (Mehmed Kırkıncı)

Bak Şehri Ramazan oldu bu gün on beş, Ey! Orucu tutamayan muhterem kardeş,
Gel sende itaat et emre müminlere ol eş, Yoksa Cehennemde zebaniler yedirir leş (Bekir Özcan)

İnsanların hayatında, dostluğun ve arkadaşlığın çok büyük önemi vardır. Dostluklar, kişinin bütün hayatını olumlu veya olumsuz yönde etkiler. Dostluklar, okul, iş, hastane, komşuluk gibi zorunlu beraberliklerde ya da kendi irademizle yaptığımız bir tercihle kurulur.

Birinin ihtiyacını gidermek, yaralarına merhem olmak, ağlayan bir kalbin gülebildiğini görmek muhatabımızla birlikte bize de huzur verir. Modern dünya bencilliğinin ve bireyselciliğinin bunu anlaması zordur elbette ama umudu tükenen kalplerin ısıtıcısıdır iyilikte bulunmak…

Bak işte bu gün Ramazan oldu on dört, Şeytanın başına açıldı en büyük dert
Allah’ın hükmüne itaat et rahat et, Sayılı günler çabuk geçer az sabret (Bekir Özcan)