Geçenlerde bir baba aradı. “Hocam çocuk anaokulundan eve ufak tefek silgi kalem gibi bir şeyler getiriyordu, şimdi de oyuncak getirmiş. Öğretmeni haber göndermiş, acaba babasından korkmuyor mu biraz babası korkutsun onu..” demiş. “Şimdi hanım aradı haber verdi, ne yapayım ne dersiniz. Eğer doğru demiş öğretmen derseniz gidip çocuğu döveceğim” dedi…

Rabbim hiç kar görmedim…
Deniz görmedim.
Ama resimlerini gördüm.
Şırıl şırıl akan suların yanında yaşayanlar ne kadar talihliler dedim.

Hayatın hızla ve sürekli değişerek aktığı günümüzde, farklılıklara vurgu yapılıyor gibi bir görüntü hâkim. Oysa küreselleşmenin ve sanal iletişim ağlarının yaygın kullanımı neticesinde duygu ve düşüncelerin kolayca manipüle edildiği bir dönemden geçmekteyiz…

…Duruşumuz, konuşmamız, kıyafetimiz, davranışlarımıza bakan birisinin hangi dine mensup olduğumuzu kestirmesi güç! Dünyaya bir hıristiyandan farklı bakmıyor ve algılamıyoruz!…
(Ayhan KÜFLÜOĞLU)

4,5 yaşındaki oğlum hayali ağabeyinden bahsediyor, onunla gezip bir yerlere gittiğini söylüyor, bize kızdığında, istediğini yapmadığımızda abimi istiyorum diye ağlıyor. Abin nerede dediğimizde çok uzakta diyor. Bu durum normal midir?
(Uzman Pedagog Dr. Adem Güneş)