BEŞİNCİ NÜKTE Ramazan-ı Şerifin orucu, nefsin tehzib-i ahlâkına ve serkeşâne muamelelerinden vazgeçmesi cihetine baktığı noktasındaki çok hikmetlerinden birisi şudur ki: Nefs-i insaniye gafletle kendini unutuyor. Mahiyetindeki hadsiz aczi, nihayetsiz fakrı, gayet derecedeki kusurunu göremez ve görmek istemez. Hem ne kadar zayıf ve zevâle maruz ve musibetlere hedef bulunduğunu ve çabuk bozulur, dağılır et ve kemikten ibaret olduğunu düşünmez. Adeta polattan […]

Bir husus daha vardı. Yâ Rabbi! Bu zâtın bende hiç kısmeti yok mu? diye düşünürdüm. Evime davet ediyordum, gelmiyordu. Devamlı olarak ‘Söyleyin Hafız Mehmed’e, Sakın sakın yanıma gelmesin’ diye hocalarla haber gönderiyordu… (Gönenli Mehmed Efendi’nin hatıralarından..)

Sekine duasının ehemmiyetinin yeterince idrak edilmediği ve evrad-u ezkar dünyamızda hak ettiği yeri almadığı kanaatindeyiz. Bu sebeple bu yazımızda Bediüzzaman Hazretlerinin evrad u ezkar hayatına kısaca bir göz atıp evradları içinde olan Sekine isimli ve kendine daimi vird edinerek yaptığı dua hakkındaki bu yazıyı mutlaka okumanızı tavsiye ediyoruz. (Zafer Karlı’nın yazısı..)

Evvela, doğru ve hak olan “Mürşid de olsa insan olduğundan, bir kişi mürşidinin Kur’an ve/veya sünnete aykırı olduğunu düşündüğü emrini sorgulamalı ve gerekirse yerine getirmemelidir.” görüşüdür.

Bediüzzaman Hz.’nin oy verme konusundaki şablonu çok nettir: “Yüce Dinimizin men ve reddettiği Irkçılığı savunmayan (!), İslam’a müsamahakar olan, muhafazakar, KİTLE ve SAĞ bir partiye, tereddütsüz OY verilmelidir.” (A. Raif Öztürk’ün seçim için önemli kriterleri içeren yazısı..)