Bediüzzaman Said Nursî, Ramazan Risalesi’nin bir küçük risale olarak ayrıca neşri sırasında, yanına iki risaleyi de eklemiş: İktisat ve Şükür. Sonuçta, bu üç risale, birbiri ardınca çıkıyor karşımıza: Ramazan, İktisat, Şükür Risaleleri… Bu sıralama, başlıbaşına önemli. İsraf eden şükredemez. İktisattır nimetin farkındalığın nişanesi ve ancak iktisat edenin başarabildiği bir haldir şükür… (İsmail Örgen’in yazısı..)

Türkiye’de geçen hafta ramazanın başlamasıyla birlikte iftar ve sahur saatleri konusunda tam bir karmaşa yaşanıyor.

“Zamanın eşsizi” Bediüzzaman’ın “sıradan” insanlara benzemeyen çocukluğu, gençliği, sonraki yılları ve eseri, ehil insanlarca dahi kılı kırk yarar bir titizlikle kullanılması gerektiği halde bugün ehil olsun olmasın herkesin rahatça kullandığı “sofistike” etiketlerin ne derece tehlikeli olduğu açısından ziyadesiyle öğretici. Keza, dünden bugüne kullanılagelen “yaramaz”, “geçimsiz”, “başarısız” gibi etiketlerin tehlikelerini göstermek açısından da… (Metin Karabaşoğlu’nun yazısı..)

Nurlara bizi gark ettin ey koca Üstad, Sonuna dek sen hayırla, edilecen yâd,
Himmet et bize Nur’lara, olalım münkad, Çünkü Nurlar gönülleri, eyliyor âbâd.

Nurdan iman mefkûresi verdin bize, İla yevmü’l-kıyame minnettarız size,
Senin ilmin önünde, herkes düştü dize, Risale-i Nur çoğunu çıkarttı düze. (Abdulkadir Haktanır’ın yazısı..)

Hz. Bediüzzaman (r.a.) “Eğer biz İslâm ahlâkının ve iman hakikatlerinin kemalâtını fiillerimizle ortaya koyabilsek, diğer dinlerin tâbileri elbette cemaatlerle İslâmiyet’e girecekler. Belki, yeryüzünün bazı kıt’aları ve devletleri de İslâmiyet’e sığınacaklar.” der. (Ali Ünal’ın yazısı..)