Risale-i Nur hakikatleri yayılmakta ülkeye, Dinsiz olamazdı Osmanlının öz evladı Türkiye,
Isparta’da çoğaltılmakta risaleler şevkle, Okuyan herkesin ruhu nurlanıyor feyizle (Bekir Özcan)

Üstad, tamir ettirdiği Muş Mescidinde, Gönüllü imamlık yapar daim mahalleye,
Yıl bin dokuz yüz otuz iki, on sekiz Temmuz günü, İnsafsızca dehşetli bir plan hazırlar nahiye müdürü (Bekir Özcan)

Barla, İslama manevi yardım gelen yer, Karanlıktı Dünya, Nurlar olmasaydı eğer,
Barla, bu asırda sanki İslam âleminin merkezi , Büyülüyor Risale-i Nur, okuyan bütün herkesi (Bekir Özcan)

Risale-i Nur, Kuran’a çelikten bir zırh olur, Okuyanın ruhunu kalbini feyizle doldurur,
Kuran’ın mucize olduğunu etti ispat, Delilini gösterir, işte size koca Kâinat (Bekir Özcan)

Dağlarında yetişti yeşilin tüm tonu, Burada doğdu gönüllerin İlahi nuru,
Sanki Gökle yarışıyor mavilikte Eğridir Gölü, Barla’dan geçiyor insanlığın o nurani yolu (Bekir Özcan)