O lezzetlerden hiç kimse tam mânâsıyla muradına nâil olamaz. Ya o lezzetlerin ömürleri kısa olur veyâ insanın ömrü kısa olduğundan murâdına yetişemez (Said Nursi)

Acaba bu hayvancık bunu hangi okulda öğrendi? Bu davranışı buna kim öğretti? Bunu ona ilhamla Allah’ın öğrettiğini tavşan bilmese de, bizde mi bilmeyelim? (Abdülkadir HAKTANIR)

Dost ahbaba selam olsun, Onlarsız hayat yürümez
Kem gözlerin nuru solsun, Sevgi muhabbeti görmez (Eyüphan Kaya’nın şiiri)

Yaradılış gayesi mucize olan insan, Onun ana vazifesi, ibadet ve iman,

Bu insan Allah’ına eğer ederse isyan, Kurtulabilir mi dertlerden her anu zaman. (Abdulkadir Haktanır’ın Şiiri..)

“Cerbezenin tavr-ı acibi; zaman ve mekânda müteferrik şeyleri toplar, bir yapar. O siyah perde ile her şeyi temaşa eder.” (Münazarat, 35) Üstadın bu ifadeleri, bazılarının hacılara sıkça çatmasını hatırlattı bana. Burada da bir cezbeze sözkonusudur. İnsan kuldur, hata yapabilir. Ama bu hatayı yapan hacı ise, hata her nedense, doğrudan, hacılar hanesine yazılır. (Alaaddin Başar’ın yazısı..)