Hakikatin yolcusu, kâinattaki müşkülatın kâşifi hevesle değil, sadakatle yürür. İhlâs ve sebat, bu yolda yegâne sermayedir. İhlâs ve sadâkatle, enaniyeti terk ederek yürürler. Onların sermayesi samimiyet ve sebat; gıdaları tefekkür ve şükürdür.

İnsanın bu dünyada istikâmet üzere yaşaması, ahiret saadetinin anahtarıdır. Çünkü dünya, ahiretin tarlasıdır ve burada yapılan her amel, sonsuz ebedî bir hayatın temel taşlarını oluşturmaktadır. Bu kolay bir şey veya alelade değildir. Sonsuzluk ve ebediyet var işin içinde. Yani çocuk oyuncağı değil.

Toplumumuzda zaman zaman münferit olaylar bahane edilerek İslâm’a, cemaatlere ve dindar insanlara ve İslamiyet’in kurallarına yönelik saldırılar yapılmaktadır. Bu saldırılar, yalnızca bireylere değil, aynı zamanda toplumsal huzura ve manevi değerlere yöneltilmiş bir tehdit olarak da görülebilir. İslamiyet’in özü, ruhu, ahlakı, adaleti, insanı ve insanlığın sevgisini esas alır.

İtikad, insanın ruh hali ve beden sağlığı üzerinde doğrudan ve dolaylı etkiler yapar. Bu etkiler, kişinin koku algısına, yaydığı kokuya ve hatta çevresindeki kokuları algılama biçimine kadar uzanabilir. Manevi temizlik ve arınma, güzel koku ile somutlaştırılırken; olumsuz bir ruh hali ise, kötü kokuya neden olabilir. Kendim bir çok insandan bu olumsuz kötü kokuları hissedebiliyorum. Hatta öyle ki neredeyse istifra ettirecek kadar ağır olduğu oluyor bu kokuların.

İNSANİYETİ KAYBETMEK VAHŞETİ Bozuk cemiyetlerde bilhassa ahirzaman fitnesinde insaniyeti kaybedip vahşete düşmek tehlikesine karşı bazı ikazlar Her insan, İslâm fıtratı üzere yaratılır. (Bak: İslam Prensipleri Ansiklopedisi 168. parağraf) Bozuk cemiyetlerin müfsid şartları,  o fıtrat-ı asliyeyi ve Kur’an’da  “Ahsen-i Takvîm” tabiriyle ifade edilen fıtrî mükerremliği bozup vahşet derecesine düşürebilir. Asrın fitnesinde, teknik imkânların çoğalıp yayılmasıyla ifsadatın emsalsiz bir şiddet kazandığına dikkat çeken Bediüzzaman […]