“Aziz, Sıddık, Kardeşlerim! Sizin tesanüdünüze benim ziyade ehemmiyet verdiğimin sebebi yalnız bize ve Risale-i Nur’a menfaati için değil, belki tahkikî imanın dairesinde olmayan ve nokta-i istinada ve sarsılmayan bir cemaatin kat’î buldukları bir hakikata dayanmağa pek çok muhtaç bulunan avam-ı ehl-i iman için dalalet cereyanlarına karşı yılmaz, çekilmez, bozulmaz, aldatmaz bir merci’, bir mürşid, bir hüccet olmak cihetiyle sizin kuvvetli tesanüdünüzü gören kanaat eder ki; bir hakikat var, hiç bir şeye feda edilmez, ehl-i dalalete başını eğmez, mağlub olmaz diye kuvve-i maneviyesi ve imanı kuvvet bulur, ehl-i dünyaya ve sefahete iltihaktan kurtulur.”

Mevlid gibi organizeler görüşmeye, tanışmaya vesile olmaktadır. Bu organizelerin güzel tarafı budur. Hatta bu sebeple bile bu organizelere ağır vermek elzemdir. Bu organizelerin en sonuncusu Kastamonu mevlidi oldu. Peygamber Efendimiz (asv), Bediüzzaman Hazretleri, Mehmet Feyzi Efendi ve Abdullah Yeğin Ağabeyimiz vesilesi başta olmak üzere Abdullah ağabeyimizin vefatının sene-i devriyesi gününde tertip edildi. Mevlid’den önce Mehmet Feyzi Efendi ve Hilmi Bey’in […]