Tüketim uygarlığı, insanı, sürekli olarak almaya, yutmaya, tüketmeye teşvik eder ve bunları bir hayat amacı olarak önümüze koyar. Problem, insanın kendi içinde kaybetmesi, yaratılışındaki görünüşte olumsuz, fakat hayırlara vesile olabilecek duyguların, sıfatların, potansiyellerin, nefsaniyetin etkisinde tamamen olumsuzlaştırarak insana hakim olması, bunun sonucunda insanın çevresi ve dış âlemle ilişkilerinin ben-merkezcilik ve menfaat temeline oturması, bunun eşya ve olaylara bakışı, hayatı algılayışı ve genel dünya görüşünü de tayin eder bir konuma getirilmesidir. (Mehmet Abidin Kartal)

Ahiret ticareti yapmak için Müslümanlara sevap depolamak için ve o savaplarla Allah’ın rızasını kazanmak için, Ramazanı mübareği bütün dünyanın iştirak edeceği bir fuar ve bir sergi bir pazar yapmış ki başka vakitlerde her hayırlı işi için en az on sevap öderken Ramazan’da otuzbine çıkar. (Abdülkadir Haktanır)

Cenâb-ı Hak nefse demiş ki: “Ben neyim, sen nesin?” Nefis demiş: “Ben benim, Sen sensin.” Azap vermiş, Cehenneme atmış, yine sormuş. Yine demiş: “Ene ene, ente ente.” Hangi nevi azâbı vermiş, enâniyetten vazgeçmemiş.

Günlerden mübarek Mevlit kandiliyle, hızla geçtik, İşte kutsi nurlu nurani Şaban ayı Recep ayı dedik,
Ragayibi ettik eda, çıktık Miraca, Beratı gözledik, İlk teravihe şükür kavuştuk, biz ramazanı özledi (Bekir Özcan)

On bir ayın sultanı, Hoş geldin ey Ramazan. Rahmet dolu her anı, Hoş geldin ey Ramazan.
Bu ay mağfiret ayı, Çok edelim duayı. Yok edelim hatayı, Hoş geldin ey Ramazan.