Şefkât, şahs-ı manevîyi muhkem kılan temel taşlardan biridir. İhlâs, uhuvvet ve ortak gayeyle birleştiğinde, şefkât cemaatin manevi gücünü artırır, birleştirir ve şahs-ı manevîyi lehviyat ve hevesat karşısında dayanıklı hale getirir. Böylece insanların da manevi salâbeti artar. Şefkâtle yoğrulmuş bir şahs-ı manevî, hem içten hem dıştan gelen zorluklara karşı daha sağlam durur. Çünkü cemaatin iç dinamikleri ve manevi kuvveti aktiftir.

Gerçek şu ki, biz “iyi hoca” (muallim) yetiştiremiyoruz. Bu yüzden öğretmenlerin tüm maddi sorunlarını çözüp bir elleri yağda, bir elleri balda yaşatsak bile (nerede o günler) “insan” sorunumuz çözülmeyecektir. Kısacası “doğru insan”yetiştirebilmek için, evvelâ “doğru hoca” yetiştirmemiz gerekiyor…
(Yavuz Bahadıroğlu)

Sözlükte baba, “Çocuğu olan erkek” anlamına gelse de gerçek anlamda baba; önce kendini geliştiren, sonra da gelişim dönemlerine ve çocuk psikolojisine uygun olarak en güzel şekilde evladını eğiten kişi demektir…
(Mehmet Emin Karabacak)

Mülkümüz tokluk değil açlıktır. Tokluk geçici bir haldir. Aslolan açlıktır. Allah en çok neyin kıymetini bilmemizi isterse bizi ona acıktırır. Tekrar be tekrar acıktırır. Ona dair herşeyi tadımlık kılar. Acıkmak kaybetmektir çünkü. Kaybetmek aramanın başıdır…
(Ahmet Ay)

Demek oluyor ki, bugünkü maddeci medeniyetin yetiştirdiği en hayırlı evlat, ebeveynini en iyi bir huzurevine götürüp bırakandır. Bu anlayış artık bizim ülkemizde de yerleşmeye başlamıştır…
(Vehbi Vakkasoğlu)