Allah buyuruyor: “Ben mühlet veriyorum, ama ihmal etmeyeceğim. Sabrediyorum, ama asla unutmayacağım. Benim tuzağım metindir, kuvvetlidir.Tuzağıma düşürdüğümü bir daha bırakmayacağım.” (5) “Zalimlerin hesabını, cezasını, belasını gözlerin apışıp kalacağı, şaşırıp kamaşacağı dehşetli bir güne mahşer gününe bırakıyorum.”(6) (Dr. Vehbi Karakaş’ın yazısı..)

Bediüzzaman’ın Risale-i Nur’u Kur’an’ın üzerinde inşa edildiği tevhid, nübüvvet, haşir ve adalet ve ibadet hakikatlerinden ilki olan tevhid üzerinde diğerlerinden çok durur. Neredeyse bütün eserler bu tevhid güneşinin ışığında yorumlanabilir. Bu lafzı eserlerinin birçok yerinde farklı noktalardan bakarak izah eder. 20 Mektub’un iki bölümünün biri Lailahe illllah ile başlar. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Her Cum’a günü namazdan önce hadîs-i şerîf dersleri verirdi. Bir çok kimse ondan ilim öğrenip, ilimde yükselmiş ve hizmet etmiştir. Ebû Hureyre (ra) fazîleti ve İslâmı yaşamasıyla en mükemmel bir nümûne idi. Çok geceleri ibâdet ile geçirir, sabaha kadar namaz kılar, Kur’ân-ı kerîm okurdu. Her ayın başında üç gün oruç tutardı. İbâdetlerde çok ihtiyâtlı hareket ederdi. Hep abdestli bulunur ve Resûlullah (sav )“Abdestli olan vücûd a’zâsına Cehennem ateşi dokunmaz” buyurdu, derdi. (Çetin Kılıç’ın yazısı..)

.. İşaret edilen varlıkların ikinci vücuda gelişleri birinci vücuda gelişlerinde yapmış olduklarının ortaya çıkmasıdır. İmamı Mübin yaratılmış olanların plan dairesi olduğu gibi , vücuda gelenlerinden amellerinin yaptıklarının korunduğu ve yeni yaratılışlarının onlara göre yapıldığı planlandığı yerdir. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

“Risale-i Nur’u anlamıyoruz” diyorlar. Kelimeleri zormuş, anlamak imkansızmış. Lügata bak, kelimeyi yerine koy, sonra paragrafı anla… Nereye kadarmış? Bu işin bir püf noktası yok muymuş? Daha “rahat” ve daha “kolay” bir yolu yok muymuş bu Risaleleri anlamanın? Ben başkasını bilmem, kendimi bilirim. “Kendini bilen Rabbini bilir” demiş erenler… Ben nasıl Risale-i Nurlarla tanıştığımı, nasıl anlamaya başladığımı anlatayım Risaleleri, gerisini siz takdir ediverin… (Asuman Kılıç’ın yazısı..)