Mevsim kış idi, Erek Dağı kar altında, Hayvanatla tohumlar, kış uykusunda
Üstad, inzivaya çekilmiş bir manastırda, Daim ibadetle meşgul dimdik ayakta
Hulus-u kalple dua etmekte, yüce Allah’a, Bu asrı temsil ediyordu, sanki kâinatta.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Bediüzzaman tarikatların yaygın olduğu bir toplumda farklı bir tarik yol açmıştır. Bediüzzaman kendi tesis etmiş olduğu bu yolun bazı rükün derecesindeki eylemlerine bazı isimlendirmeler vermiştir, bunlardan biri de Tarikat-ı Muhammediye terkibi kelime grubudur. Namaz tesbihatı konusunda Bediüzzaman talebelerinin tenbellik etmemesi gerektiğini belirtir. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Peygamber, hayatlarımızın “özne”sidir. Allah’ın Resulü (a.s.m.) tarihsel bir figür değil, nostaljik bir unsur hiç değil; canlı ve güncel bir gerçekliktir. Uzaklarda değil, yanımızdadır. Gerilerde kalmış ve bizi terk etmiş değil; bal gibi aramızdadır, sımsıcak, yanı başımızdadır. Evet, evet; “İyi bil(elim) ki, aramızda Allah’ın Resulü var.” Mehmed Paksu’nun yazısı..)

Bazen ‘Vicdan ile cüzdan arasında sıkıştıklarını’ kendi mensupları içinden ‘dürüst’ olanların da itiraf ettiği yargı mensupları herkesi denetleyecek, peki onları kim denetleyecek? Kendileri mi? Bu ne demektir?.. (Hayrettin Karaman’ın yazısı..)

Rabb-ı Rahîm’in insan kalbine yerleştirdiği, insanı heyecana ve harekete sevk eden, insanı gayrete ve cevelana yönelten bir duygu olarak aşk, elbette hayatlara bir renk, bir anlam katıyor ve açılmamış birçok duygu aşk ile açılıp olgunlaşıyor. Ne var ki, evlilik denen şey, aşkla başlayıp bitmiyor. Bir aile hayatının kurulmasında ‘gerek şart’ olarak kesinlikle önem taşıyan aşk, ‘yeter şart’ da olamıyor. Zira, yetmiyor! (Metin Karabaşoğlu’nun yazısı..)