Nihayet onlardan birine ölüm gelince, “Rabbim! Beni dünyaya geri gönderiniz ki, terk ettiğim dünyada salih bir amel yapayım” der. Hayır! Bu, sadece onun söylediği (boş) bir sözden ibarettir. Onların arkasında, tekrar dirilecekleri güne kadar (devam edecek, dönmelerine engel) bir perde (berzah) vardır. {Mü’minun Suresi 23:99-100} Madem ölüm öldürülmüyor ve kabir kapısı kapanmıyor. Elbette bu ecel cellâdının elinden ve kabir haps-i münferidinden kurtulmak çaresi varsa, insanın en büyük ve herşeyin fevkinde bir endişesi, bir meselesidir. [Asa-yı Musa’dan]

A person with Taqwa would never engage in an act forbidden by Allah and His Prophet. Islamic history possesses rich numbers of such incidents. Imam Bediuzzaman did simply discharge the requirement of his Taqwa and the Armenian reciprocation was only its natural consequence. This is a clear proof of Islam conquering the hearts and minds of people before conquering their lands… (Asım Alavi – Excerpt from the author’s book, ‘The Positive Warrior’- Thrilling Leadership Lessons from the Life of Imam Bediuzzaman Said Nursi)

Rabbin, kendisinden başkasına asla ibadet etmemenizi, anaya-babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara “öf!” bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle. (İsra Suresi – 17:23) Zarar vermek ve zarara zararla karşılık vermek yoktur. (Hadis-i Şerif) İbadet, yaratılışın ücreti ve neticesidir. Bu itibarla sevap, ibadetin ücreti olmayıp, ancak Cenâb-ı Hakkın keremindendir. [İşarat’ül İ’caz’dan]

Akrabaya, yoksula ve yolda kalmış yolcuya haklarını ver, fakat saçıp savurma. Çünkü saçıp savuranlar şeytanların kardeşleridir. Şeytan ise Rabbine karşı çok nankörlük etmiştir. Eğer Rabbinden umduğun bir rahmeti istemek için onlardan yüz çevirecek olursan, o zaman onlara yumuşak bir söz söyle. {İsra Suresi 17:26-27-28} İki göz vardır ki, cehennem ateşi onlara dokunmaz: Allah korkusundan ağlayan göz, bir de gecesini Allah yolunda, nöbet tutarak geçiren göz. (Hadis-i Şerif)

Bütün bu insan kitlesinin içinde “iyi bir kul” olmayı hak eden elbette çok insan vardır. Öyle ki, hakikati ona ulaştırdığınızda, “Evet, işte benim aradığım buydu, artik kainat ve eşya benim için anlamlı hale geldi” diyerek İslam ile şereflenmeyi bekleyen “ehl-i insaf ve müdakkik” Zatlar bekliyorlardır bizi ! (NurNet.Org Muhabiri Ali Nureddin’in kaleminden Malezya Notları…)