Aklı ve fikri, felsefe hikmeti ile yaralıdır, tedavisi gerekir. Hem kalben, hem de aklen hakikata giden bir yol arar. Farklı insanlar, farklı cazibedar metinlerle önünde durur, kararsızdır. İmamı Rabbani’nin “tevhid-i kıble et” ihtarından sonra hakiki üstad Kur’an’ı kabul eder ve arkasından gider. Kalb, ruh, akıl birlikte hiçbirinin hükmünü görmezlikten gelmeyerek hakikat yolunda gezer. Artık kararsızlık bitmiş Kur’an’ın dersi ile hakikate bir yol bulmuş ve girmiştir.

Dünyamı nurlandıran o lahuti sada, Beni götürür hayalen dahi olsa, Gözlerin görmediği tasavvurun harici, Alemler ötesi bir nurani diyara, Bitmesin semalarda yankılanan ses, Bulsun vicdanlarda tam ma’kes, Dile gelen namesinde müezzinin, Kalpleri pak eden tevhidli nefes..

Un sentiment si plein de pitié recouvrit le cœur de l’homme qui regarde le corps sans vie de son ennemi qu’il fit changer le sol en un marais, puisqu’il y pleura en versant des larmes en averse. Il a eu un grand repentir des paroles qu’il avait dépensées à propos de lui. Il quitta le cimetière dans la tristesse et testa qu’on écrive sur la marbre de sa tombe comme suit : “ Ne te réjouis pas de la mort de quelqu’un ; le Destin ne te fera pas survivre à lui longtemps. “

“Gündüzün güneş dönüp gecenin karanlığı bastırıncaya kadar belli vakitlerde namaz kıl ve özellikle sabah namazını! Zira sabah namazı meşhuddur.” [İsra Suresi 78. Ayetin Meali]
BİRİNCİ DÜSTURUNUZ : Amelinizde rıza-yı İlâhî olmalı. Eğer O razı olsa, bütün dünya küsse ehemmiyeti yok. Eğer O kabul etse, bütün halk reddetse tesiri yok. [Risale-i Nur’dan]

“O, onların geleceklerini de geçmişlerini de bilir. Kulların ilmi ise bunu asla kavrayamaz.” [Tâ Hâ Suresi 20,110]
“İnsanoğlu malım malım der. Halbuki adem oğlunun yiyip tükettiği, giyip eskittiği ve sağlığında tasadduk edip (Allah cc. rızası için harcamada bulunmak) gönderdiğinden başka kendisinin olan neyi var?( Gerisini ölümle terk eder ve insanlara bırakır).” (Müslim, Zühd 3-4)