Özlenen ve ihtiyaç duyulan “Osmanlıca Eğitimi” konusu, gereksiz olarak o kadar çok köpürtüldü ki, maneviyat ve mukaddesat düşmanları tarafından öyle çok karşı çıkıldı ki, genç kardeşlerimizin kafalarının karışmaması ve fikirlerinin bulanmaması mümkün değil. Bu nedenlerle, şu masum gençliğin hatırı için bu GERÇEKLERİ, belgeleriyle ortaya koyma zamanı geldi. Hiç kimse kusura bakmasın!… (A. Raif Öztürk’ün yazısı..)

Risale-i Nur küllayıtının müellifi Bediüzzaman Said Nursi konuşulmaya devam ediliyor… Bediüzzaman’ın konuşulacağı bu seferki adres ise Boğaziçi Üniversitesi.

Hep duyarız böyle derler-diyorlar ya hani? “Filan kişi hayatını kaybetti”. Hayat kaybedilir mi hiç? Ya da tersinden soralım “hayat” bulunur mu? Ya da hangi hayatı kaybetti? Nerde, nasıl kaybetti? Kim gördü, nasıl bildi?.. (Ayşe Reşad’ın yazısı..)

Karınca, ateşe atılan İbrahim’i (as) kurtarmak için küçücük ağzıyla su taşırken ateşin azametini anlamaya kesinlikle minicik yapısı ile hiç müsait olmamakla beraber yardım etme vazifesine devam eder. Ama ben, bütün duygularımın sultanı olan hayalimle karıncadan daha farklı bakabilirim, eşyaya. (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Hicretten elli yedi yıl önce (m. 565) Mekke’de doğdu. Annesi, Hz. Peygamber’in hanımı Meymûne’nin halası olan Safiyye bint Hazn el-Hilâliyye, babası Kureyş kabilesi ileri gelenlerinden Harb b. Ümeyye’dir. Peygamberimizin (asm) eşi Hz. Ümmü Habibe’nin babasıdır, Çocukluğu Mekke’de refah içinde geçti. Hz. Peygamber’in amcası Abbas onun en samimi çocukluk arkadaşıydı. (Çetin Kılıç’ın yazısı..)