İnsanoğlunun hakikat arayışında bazen karşımıza çıkan “Deizm” benzeri yaklaşım, yani “Bir yaratıcıya inanıyorum ama vahyedilmiş bir kitaba inanmıyorum” düşüncesi, ilk bakışta yalın görünse de derinlemesine incelendiğinde ciddi mantıksal boşluklar barındırır (Çetin Kılıç)

Bu soru, zihnin “sebep-sonuç” dairesine sıkışmasından kaynaklanan mantıksal bir paradokstur. Risale-i Nur, bu soruya özellikle Otuzuncu Lem’a ve Onuncu Söz gibi bölümlerde çok net ve akli bir çerçeve çizer. (Çetin Kılıç)

Avrupa’nın bilim ve fen gibi güzel yanlarını almalıyız. Ancak Avrupa’nın sefahet, israf ve adaletsiz gelir dağılımı gibi kötü yanlarını reddetmeliyiz (Çetin Kılıç)

Bir annenin çocuğuna olan fıtri sevgisi sadece dünya hayatıyla sınırlandırılması halinde sonuç zulme dönüşür. (Çetin Kılıç)

Herbir şehir kendi ahalisine geniş bir hanedir. Eğer iman-ı âhiret o büyük aile efradında hükmetmezse; güzel ahlâkın esasları olan ihlas, samimiyet, fazilet, hamiyet, fedakârlık, rıza-yı İlahî, sevab-ı uhrevî yerine garaz, menfaat, sahtekârlık, hodgâmlık, tasannu, riya, rüşvet, aldatmak gibi haller meydan alır (Çetin Kılıç)