Unutma, Allah seni onunla alacak bir gün, Hazırlıklı değilsen, halin ne olur o son gün?
Nasıl aldandın, şerir nefsinin peşine koştun? Aklını dinlemeden, nefsini tatmine coştun. (Abdülkadir HAKTANIR)

Bugünlerde “Eski Said Dönemi eserleri” okuyorum. Okudukça haz duyuyor, haz duydukça okumaya devam ediyorum. Her bir sayfası adeta bir kitap kadar anlam içeren bir eserdir. Bu umman denizin sahilinden aldığım bir katre su ile ğaşeyân olan vücuduma hevâ-i nesim ve bir âb-ı hayat oldu. Dimağımda ki tadları müştaklara da ikram etmek arzu ettim (Rüstem Garzanlı)

Vatandaşların çoğu diyorlar ki: Nasıl oldu da bu nesil her tarafta şan ve şerefle anılan o şehit dedelerin yolunu bırakıp ecnebi yolunu takibe geçti? Halbuki bu evlatların dedeleri değil mi idi ki: Hakimiyetini üç kıt’ada asırlarca sürdürebildi. Hatta bir ara 24 milyon kilometre kareye hükmetmişti (Abdülkadir Haktanır)

Rahmeti gadabına galip Kerim bir Rabbin şerefli bir mahluku olduğumuzu unutmayalım, günahlarımızın pişmanlığına karar verip, bir daha yapmayacağımıza kesin kararımızı verdikten sonra: İlk önce pişman olduğumuz  günkü tarihi öğrenmek için takvime göz atarak, kendimize: Bu tarihten itibaren ben, beni hiç yoktan yaratan Allahın rızası dahilinde hayat süreceğimi Allah’ıma söz veriyorum demek lazım (Abdülkadir Haktanır)

İnsan, soyunun başlamasından bu yana, muhtelif yolları deneyerek kendini mutlu etmek çabasındalar. Aklını kullananlardan olan birinci gurup: Allahın dinini bulup imtihanı vermek için buraya geldiklerini fark ederler. Sonra imtihanlarında başarılı olmak için, Allah’ın emirlerine uymak gibi yüce bir idealle yola çıktıklarını bilirler (Abdülkadir Haktanır)