Cenab-ı Hak insanı hiç bir mahluka verilmeyen cihazlarla donatarak yaratmış. Bu insan duygular manzumesidir. Yüzlerce hissiyata ma’kes olacak bir keyfiyette. Cenab-ı Hak insanı gayat bedi, (eşsiz) gayet mükemmel, tek kelime ile mȗcize olarak yaratmış (Abdülkadir Haktanır)

Resûlullah(sav)şöyle buyurdu: “Ezanı işittiğiniz zaman, müezzinin söylediklerinin aynısını siz de söyleyin. Sonra bana salâvat getirin. Çünkü bir kimse bana bir defa salâvat getirirse, Allah buna karşılık ona on defa salât eder. Daha sonra benim için Allah’tan vesîleyi isteyin. Çünkü vesîle, cennette Allah’ın kullarından bir tek kuluna lâyık olan bir makamdır. O kulun ben olacağımı umuyorum. Benim için vesîleyi isteyen kimseye şefatim vâcip olur.” (Çetin KILIÇ)

Cebinde meyve yemekte kullanacağı bir çakısı olana, “sen bunu taşıyorsun öyle ise bununla bir adam öldüreceksin. Bu çakı bir adam öldürmeye kafidir” demekle o adamın ihtiyȃrını kaldırmaya kimsenin hakkı yoktur. Ne zaman o adam meyvede kullandığı çakıyı herhangi bir tahrik ile ihtiyarını şerde kullanır, kendini tahrik edeni öldürmeye kalkar veya öldürse, o zaman illet yȃni, sebep tamamlanmıştır. Te’vile kaçmağa mahȃl kalmamıştır. Eğer o tahrike ehemmiyet vermez ve Kur’anın ona “sakın yapma” mȃhiyetindeki sȃdȃ-yı manevisini duyabilir de terk ederse mes’uliyet yoktur (Abdülkadir Haktanır)

Risale-i Nur’la hizmet ise, imanı kurtarıyor; tarîkat ve şeyhlik ise, velayet mertebeleri kazandırıyor. Bir adamın imanını kurtarmak ise, on mü’mini velayet derecesine çıkarmaktan daha mühim ve daha sevablıdır (Abdülkadir Haktanır)

Bir adamın iyilikleri fenalıklarına kemiyeten veya keyfiyeten ziyade gelse, o adam muhabbete ve hürmete müstehaktır (Abdülkadir Haktanır)