Efendimiz zamanında Hicaz bölgesinde hem arpa hem de buğday, elde edilmesi ve bulunması zor olan yiyecek maddelerindendi. Bununla birlikte her ikisine de sâhip olma imkânı en fazla olan, yine Peygamberimiz idi. Fakat Resûl-i Ekrem, hiçbir zaman içinde yaşadığı toplumun sâhip olmadığı imkânları elde etme ve onlardan farklı yaşama gibi bir temâyül içinde olmamıştır. İnsanlar açlık çekmişse, buna herkesten çok kendisi ve ailesi mâruz kalmıştır. (Abdulkadir Haktanır)

İlmi ile amel ederdi. Konuşması gayet açık ve pek tesirliydi. Sorulan zor sualleri, rahatlıkla, doyurucu bir tarzda cevaplandırırdı. Az konuşur, çok susardı. Kim olursa olsun, kapısını çalan herkesi kabul ederdi. Cuma günü hariç, evinden dışarı çıkmazdı. Doğruyu söylemekten asla çekinmezdi (Çetin KILIÇ)

İnsanda ebedî yaşamak arzusu vardır; bazıları sanki bu arzuları dünyadayken gerçekleşebilirmiş gibi, dünyada ebedî yaşamanın çarelerini boşuna ararlar! (Prof.Dr. Mustafa Nutku)

30 Gram ağırlığında olan dilimizin aldığı lezzetlerin sonunun sınırını koymanın imkanı yoktur. Bu tatlıdır, bu tuzludur, bu acı, bu mayhoş. Hatta mideye hoş olmayıp, vücudu rahatsız eden yiyeceği, ağza koyarsan hemen ağzından atar  ve yüzüne tükürür (Abdülkadir Haktanır)

Ölüm dediğiniz şey, ölümlü dünyadan ölümsüzlüğe açılan bir kapıdır. Çileli ömrün, dünya sürgününün sonudur. Ölüm en büyük ibret dersidir aslında ama, o dersi görmezden geliyoruz (Abdurrahman Dilipak)