Rabbimizi bize tarif eden üç büyük, küllî muarrif var. Birisi: Şu kitab-ı kâinattır ki, bir nebze şehadetini onüç lem’a ile arabî Nur Risalesinden Onüçüncü dersten işittik. Birisi: Şu kitab-ı kebirin âyet-i kübrası olan Hâtem-ül Enbiya Aleyhissalâtü Vesselâm’dır. Birisi de Kur’an-ı Azîmüşşan’dır (Abdülkadir Haktanır)

Hoş geldin Ya Resulallah, Hoş geldin dünyamıza,
Hoş geldin çağımıza, Hoş geldin aramıza (Ahmet TANYERİ)

Kardeş! Dikkatli ol, ahir zamanda yaşıyoruz, Müthiş düşmanlar karşısında, duruyoruz, Sıcaklık gitmiş bizden, ma’nen donuyoruz, Önümüzde cehennem var, biz unutuyoruz. (Abdülkadir Haktanır)

Ne güzel bir güzellik ki, biz birbirimize veda ederken “Güle Güle” deriz…Meğer bu “Muhammed’e Muhammed’e” git demekmiş…”Nereye gidersen git, Gül’e git…Nereye yürürsen yürü, Gül’e giden yolu yürü…” Gül’e (sav) giden yoldan yürü… Doğru yol Gül’e giden yoldur. Hadi öyleyse hepinize, GÜL’E  GÜL’E… Sevdiklerinize gül verin, Gülünüz yoksa gülüverin(Mehmet Abidin Kartal)

Hz. Ali (R.A.) “Bir insanın ahmak olduğunun iki alameti vardır.” diyor. Birisi lüzumsuz konuşur, ikincisi: “Kendisine ait olmadan veyahut sorulmadan meseleye karışır.” (Abdülkadir Haktanır)