Cenab-ı Allah’ın rububiyet cihetiyle yani bütün varlıkları eksik bir hâlden mükemmel bir hâle doğru götürmesi, bu esnada her nevi ihtiyaçlarını vermesi ve onları emrine itaat ettirmesidir. Oruçlunun gündüzün yemekten kendini menedilmesi, o nimet benim değildir. Bir emir altında olduğunu anlaması, Diğer cihette ise verilen nimetlerin şükrünü kulun ubudiyetle yani ibadetle mukabele etmesidir. (Rüstem Garzanlı)

İnsanlar yaratılışları gereği birbirinin yardımına ve dayanışmasına muhtaç oldukları için neredeyse arkadaşsız bir kimse yoktur. Sosyal hayat yaşayan herkesin mutlaka bir çevresi, arkadaşları ve yakın dostları vardır. (Mehmet Abidin Kartal)

Namazın vaciplerinden herhangi birini bilerek yapmamak tahrimen(harama yakın) mekruhtur. Sünnet veya adabından birini yapmamak tenzihen (helȃle yakın) mekruhtur.
Namazın mekruhlarını bu gelen kaideye göre değerlendirip, tahrimen mi tenzihen mi mekruh olduğunu bilmekte fayda vardır. (Abdulkadir Haktanır)

Müftü Efendi bizler tarikat ehli, hoca ve din adamları olarak, camiye ve cemaatimize gelen dindar insanlarla meşgul oluyoruz. Onların zaten imanları var. Yaptığımız şey, onların imanlarını kuvvetlendirmektir. Ama asıl önemli olan hizmet, camiye ve cemaate gelmeyen, sokak ahlâksızlığına düşmüş veya inkârla imanını kaybetmiş kişileri kurtarmaktır (paylaşan Abdülkadir HAKTANIR)

Zekât ve sadaka vermekten imtina edip; Sa’lebe’nin durumuna düşmeden, daha hayatta iken malın zekâtını verelim. Yoksa, bu mallar bir şekilde bizden fazlası ile alınır, biz de fakir ve acınacak hale düşebiliriz. Veya, emanetçisi olduğumuz mallar, hayırsız evlâtlar tarafından çar çur edilip, ne bize, ne de evlâtlarımıza fayda sağlamadan elimizden çıkabilir. (Rüstem Garzanlı)