619 yılının adı hüzün yılı olacaktı. Ramazanın son onuncu gecesiydi. Kur’an’ın gökten parça parça inmeye başladığı o Kadir Gecesi, Hatice’nin son gecesiydi. Şib’in kahırlı günlerine kurban giden canlar peş peşe dizilmişti…
(Prof. Dr. Himmet Uç)

İnsanlar ancak güçlü bir kişiliğe kavuştuktan sonra affedici olmayı bir ilke olarak benimseyebiliyorlar. Kur’an ve Hadis ise, affedicilikte çok ileri seviyeleri bize hedef olarak gösteriyor…
(ÜMİT ŞİMŞEK)

İnsan aklı başında olarak, bu dünyada en fazla altmış, yetmiş yıllık bir ömür sürüyor. Böyle sınırlı bir zamanda işlediği suçlar için onu sonsuza kadar Cehennem’de yakmak adalete uygun mudur?…
(Muhiddin Yenigün)

Şeytandan korunmak… Nefsanî arzulardan korunmak… Enaniyetten korunmak…Bencillikten korunmak…Gösteri ve gösterişten korunmak…İçinden cehennem geçen her türlü günahtan korunmak…Dünyevileşmekten korunmak. (Yavuz Bahadıroğlu)

İhlaslı her Müslüman, iftar vaktinde kalplere dökülen manevi feyzi az çok duyar, kalbinde yüksek bir inşirah hisseder. Bütün varlığıyla dergah-ı İlâhiyeye yönelir. Nura ve feyze müstağrak olur…
(MEHMED KIRKINCI)