Televizyon insanoğlunun mutsuzluğunun baş sebebi iken evlerin başköşesini kaplıyor. Başköşesini değil başköşelerini kaplıyor. Neredeyse her evde birden fazla televizyon var. Bey, hanım, çocuklar ayrı ayrı odalarda, ayrı kanallarda, ayrı programlarda takılıyorlar.

Kimsenin yaptığı yanına kalmıyor da, keşke yapmasaydık mı diyorlar? Ama bu son pişmanlığın faydası yoktur ki! Şimdi ayeti okuyarak düşünme zamanı. – “Fa’tebiru ya ülil ebsar!” İbret alın ey basiret sahipleri! Şimdi basiretle bakma zamanı…

Dedim ki: “Bak kızım, o kadın senden daha bilgili, daha çok ibadet eden, daha çok evine bağlı biri değil. Peki, hiç düşündün mü, kocan neden seni terk etti de, o kadınla yaşamaya başladı?”

İnsanlık tarihinin en büyük sorunlarının başında mutsuzluk geliyor. Her çağda insan toplumlarının kendilerini daha huzurlu hissetmeleri için manevi eğitimlere başvurmaları günümüzde ise yerini daha çok materyalist düşüncelere bıraktı. Özellikle son yüzyılda yaşanan maddi refah toplumların mutluluğu parada aramalarına sebep oldu.

Ergenlik çağına giren çocuğun nasıl düzenli namaz kılacağı konusu dindar ailelerin en büyük kaygılarından biri. Daha önceki bir yazıda geçtiği gibi, ana baba olarak ergenlik çağına kadarki uzun süreçte çocukta “bir iman ve İslam binası” inşa etmekten yana olduğumu söylemiştim.