Zihni berrak tutmak, kalbi korumak, hayali temiz tutmak ve toplumu ifsattan sakındırmak için…

Öyle bir hız ve haz asrında yaşıyoruz ki “hiç bir şey kararında kalmıyor”[1] Bu sebeple niyetimizi, amelimizi, âlemimizi, itikadımızı muhafaza etmeye çaba sarf etmeliyiz.

Bugün dünyaya baktığımızda; bilgi yağmuru altında fikren susuz kalmış bir insanlık görüyoruz. Herkes konuşuyor, herkes hüküm veriyor, herkes kendi doğrusunu dayatıyor. Ama hakikati arayan gönüller, gürültünün içinde kaybolmuş hâlde. Tam da bu gürültü çağında Üstâd’ın işaret ettiği “en büyük ihsan”ın ne kadar isabetli olduğu ortaya çıkıyor.

Son yıllarda Türkiye’de ve İslâm dünyasında dinî kavramlar, mezhepler, cemaatler ve özellikle Risale-i Nur gibi manevî kaynaklar üzerinden oynanan oyunların dikkat çekici ölçüde arttığını görüyoruz. Tarih boyunca daima hakikati temsil eden yapılar, sadece açık saldırılara değil; gizli, dolaylı, karmaşık ve çoğu zaman tespit edilmesi zor olan psikolojik operasyonlara maruz kalmışlardır.

Risale-i Nur Külliyatı, bu asrın iman yaralarına Kur’ân’dan süzülen bir reçetedir. Bu eserler etrafında teşekkül eden hizmet anlayışı, bir cemiyet kurma, bir güç oluşturma veya bir taraf olma gayesi taşımaz. Bilakis, imanı kurtarmak ve muhafaza etmek gibi ulvî ve ağır bir vazifeyi esas alır. Gizli ajanda tutmaz.