Sebat ve sadakatla hergün okundukça defalarca mütalâa ettikce bu tekerrür insanda hakaik-ı imaniyeyi daha fazla parlatır.

Dünyevileşmenin tüm hızıyla devam ettiği toplumlarda maddeyi ve dünyayı putlaştırma, sekülerleşme, paraya ve maddeye daha çok tamah etme ve dinin her hükmünün önüne geçirme, rüşvet, faiz, hile, sahtekârlık, zina… Allah’ın hükümlerini sadece sosyal kültürel bir anlayış şekline indirgemek, “olsa da olur olmasa da” şeklinde düşünmek insanın ahiret gözünün kapanıp hüsrana uğrayacağının en büyük alametlerindendir.

İman hizmetinde artık ehli dalalet kalmadı denecek bir durumdayız. Okuduğumuz hakikatlerle itikad ve amelimizi ve psikolojimizi muhafaza etmekle mükellefiz.

İnsan olarak fıtratımız her şeyin mükemmeline odaklanmıştır. İnsan bir şeyi yapacağı zaman en mükemmelini tahayyül ederek işe başlar. Zaten mükemmel bir şeyi tasavvur etmezse işe de koyulmaz. (Muhammed Numan ÖZEL)

Bazı Hizmet Düsturları “Risale-i Nur’un neşrinde kimseyi tefrik etmemek.. İcbar da etmemek. Mülayametle muamele. Bu hizmette metod müsbet hakikatları ders verip din düşmanlarıyla; ne sözle, ne fikirle ve ne de zihnen meşgul olmamak. Risale-i Nura bilmeyerek itiraz eden ehl-i îmana adavet etmeden ikaz ve bütün kalbleri “le ilahe illallah muhammeden abduhu ve rasuluhu” da tevhid. Hatta Allah ve Peygamberine inanan […]