Risale-i Nur hizmeti, iman ve Kur’an hakikatlerine Bediüzzaman Said Nursî’nin telif ettiği eserler vasıtasıyla hizmet etmektir.

Bu hizmet, kuru bir tebliğ faaliyeti değil; ihlâs, muhabbet ve fedakârlık temelli bir kulluk ve tefekkür ibadetidir.

Risale-i Nur’un genel metodunun da bir özeti hulâsası gibidir. Çünkü Risale-i Nur, hakikati tamâmen inkâr etmek yerine, yanlış yorumları tashih ederek Kur’ân’ın gösterdiği saf tevhid anlayışını ortaya koymayı hedefler.

Tabirine de dikkat çekmek istiyorum. Çocukta akıldan ziyade heves ve arzular hâkimdir. Çocuk âdetâ mücessem bir nefs-i emmaredir. Bu sebeple bunun farkında olup ona göre konuşmak ve ilgilenmek gerekir. Böylece “Firavunlar kucağında büyüyen çocuk Mûsâ’ları safına alacaksın.”[11] Eğer çocuk Musaları safına almazsan onlarda Firavun mizacı hâkim olup toplumun başına eşkıya olacaklar.

İşte bu ifade, duaya ağırlık kazandırır. Çünkü mesele sadece bugün değildir. Asıl ihtiyaç, o büyük günde ortaya çıkacaktır. İnsan, dünyada günah işler; ama affın en hayati tecellisi ahirette belli olur.

Atsız’ın “sayıklama” dediği metinler, aslında aklın ve mantığın süzgecinden geçmiş birer ispat manzumesidir. Küçük Sözler’den Asâ-yı Musa’ya kadar her parça, kainattaki nizamı ve yaratılış gerçeğini pozitivist bilimlerin de onaylayacağı rasyonel bir dille ortaya koyar. Burada hurafe değil, “tahkiki iman” (araştırarak, delil getirerek inanmak) esastır. Bu, ferdin irade imtihanını kazanması için sunulmuş bir zihni disiplindir. Eminim Atsız bunu da görmemiş, anlamamış veya ne demişti “Sayıklama” tabirini kendi için kullanacakken Nursî için kullanmış. Atsız’ın sayıklamaları denilbilir.