Risale-i Nur’un Marifetullah derslerinde takip edilen usuller, esasen insanın imanını güçlendirmeye ve Allah’a olan kulluk bilincini artırmaya yönelik olan bir dizi tarz-ı telakki, metod ve yaklaşımdır. Bediüzzaman Said Nursi, eserlerinde temel olarak dayandığı ve hedeflediği prensipleri seb’a semâvat kaidesine göre 7 maddede şöyledir:

Oversharing (aşırı paylaşım), kişinin özel hayatına, duygularına, sağlık durumuna veya deneyimlerine dair gereğinden fazla bilgi ve detayı, uygun olmayan zamanlarda, yerlerde veya kişilerle paylaşmasıdır. Bu davranış yüz yüze sohbetlerden sosyal medya gönderilerine, iş yeri konuşmalarından aile grup sohbetlerine kadar geniş bir yelpazede kendini gösterebilir.

Problemin temeline inmek ve onu deşmek, bu dönüşümün ilk adımıdır; zira ancak bu şekilde kendi iç dünyasında saklı olan cevheri keşfedebilir dünyanın en şerefli mahlûku olan insan. Çünkü “Bir saadet-i âcile, vicdanda münderiçtir; bir firdevs-i manevî, kalbinde mündemiçtir.

Unutmayalım ki, “kün feyekûn” emrine sahip olan Sultan-ı Cihan’a acz tezkeresiyle dayanan bir kul için hiçbir şey ağır değildir. Yeter ki biz, gül gibi tevekkül edelim; çiçek gibi teslim olalım.

Kusurlarla yüzleşmek, hayatımızın aydınlanmaya ihtiyacı olan loş odalarına fener tutmaktır. Bu feneri tutan el, tevazû ile donanmıştır. Bugün, aynaya bakıp sadece parlak yanlarımızı değil, gölgelerimizi de kucaklama vaktidir. Unutmayalım ki, bizi daha iyi insan yapan şey, düştüğümüzü inkâr etmek değil, kalkıp o hatadan ders çıkarmayı bilmektir.