Kesin olarak insan sonsuz bir hayata namzettir. Ölümden sonraki hayatta, İmanla ameli birleştirenin yeri, sonsuz bir cennet olduğu gibi, imansızın ve inanıp da amel ile Müslümanlığını ispat etmeyen, ibadetlere yanaşmayanın da yeri, ebedi bir hayatta cehennem azabını çekmektir. Ebedi hayat ne demek olduğunu az da olsa anlamamız için bir misal arz edeyim.. (Abdulkadir Haktanır’ın yazısı..)

Şuurlu insana Nurlar cevahir gibi, Nurlar öyle bir meta ki, bulunmaz dibi,
Çünkü nakille uğraşmadı eser sahibi, İnsan için Nurlu hazinenin yok dibi. (Abdulkadir Haktanır’ın şiiri..)

O eski cübbenin altında harika ruhlu insan, haşir temasını anlatıp geçmemiş, Bediüzzaman yaprağı anlatmaz, yaprağı anlatırken ağacı anlatır, ama yaprağı da anlatmış olur, o cüzde küllü görür, yani basit ve elemanları az olan güzelleri değil elemanları çok olan armonik , tevhidi güzellikleri anlatır. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Saldırınca müşrikler aniden Medine’ye, akıl verdin,”hendek kazalım” diye
zafer kazanıldı, fikrinin sayesinde, hem Ensar hem Muhacir bağlandı sana sevgiyle.. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un şiiri)

Bir cum’a gecesinde nevm ile âlem-i misale girdim. Biri geldi dedi: Mukadderat-ı İslâm için teşekkül eden bir meclis-i muhteşem, seni istiyor.