Malum insanım diyen herkesin muhabbete, sohbete ihtiyacı olduğu gibi, tefekküre ve okumaya ihtiyacı vardır.Televizyon dizileri ve yapay gündenler yüzünden, başta aileler olmak üzere toplum bu insani değerden yoksun kalmıştır. Bu münasebetle diyorum ki bir şeyler yapmak lazım. (Eyüphan Kaya’nın yazısı..)

Yapmak isteyip yapamadığı, söylemek isteyip söyleyemediği, bakmak isteyip bakamadığı o kadar şey vardır ki benliğini saran, zihnini meşgul eden, âdeta içinde yıllarca barındırdığı sırlar yumağıyla ebedî yolculuğa uğurlanacak, ama hiç kimseler bilmeyecek, duymayacak, anlamayacak, derman olamayacak… (İsmail Aksoy’un yazısı..)

“Ashabı-ı Uhdûd”, bazılarının sandığı gibi hendeğe atılıp yakılan müminler değil, müminleri ateşte yakan zalimlerdir. Günümüzde de Mısırda,Arakanda,Suriyede Müslümanları katledenler gibi Ashâb-ı Uhdûd’un yolunda giden bir çok zalim vardır. Fakat bu zalimlerin akıbeti de ehli hakka çukur kazıp;ateş yakıp içine atan zalimlerden farklı olmayacaktır.Bunların sonu da cehennem olacaktır.

Ey insan! Bak kendine, gör büyük Allahını, Kim yaptı tek hücreden mucize varlığını?
Yüz bin kilometre incecik damarlarını? Şakir Allah’ına karşı şükrünü biliyor. (Abdülkadir Haktanır)

Tükürün, Müslüman’a yapılan darbelere, Tükürün, darbeleri alkışlayan ellere,
Tükürün, masumların canına kıyanlara, Tükürün, merhametsiz, hissiz canavarlara. (Ahmet Tanyeri)