Bizim eğitim sistemimiz adeta hayatın gerçeklerini inkâr üzerine kurulmuş. Yeryüzünde her saniyede gerçekleşen ve zâhiren üzücü bir hadise olan ölüm de bunlardan birisi. Doğum nasıl bir kaderle takdir-i İlâhî ile oluyorsa ölüm de öyledir…
(İbrahim Demirkan)

Dört tarafı ‘düşmanla çevrili’ görmenin, dahilde ve hariçte ‘bedhâhlar’ gören gözlere sahip olmanın kazandırdığı ne oldu? Kürde, Ruma, Araba, Ermeniye mutluluk getirmediği aşikâr olan bu bakış, Türke olsun getirdi mi? Bir ortak yaşam örgüsü içinde yaşayagelmiş bu toplulukların yekdiğerini düşman olarak gördüğü, ötekinin kaybında kazanç aradığı bir sürecin kazananı yok. Herkes kayıpta, hepsi birden mutsuz. (Metin Karabaşoğlu)

İnsanın en temel duygularından biri olan öfkenin tehlikelerden korunmak için ortaya çıktığını ifade eden Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan, kronik öfkenin önemli sağlık sorunlarına davetiye çıkardığını belirtiyor. Öfke kontrolünün önemli, öfkeye yangın modeliyle yaklaşılmasını tavsiye eden Tarhan, her zaman, asla ve kesinlikle kelimelerinin ise öfke doğuran kelimeler olduğunun altını çiziyor. Tarhan, öfke anının en güzel ilacının da erteleme duygusu olduğunu söylüyor.

Her hayrın Allah’ın elinde olduğunu unutan kişilerde, kendini beğenme, kibirlenme, tahakküm, şükürsüzlük gibi birçok hastalık belirir. Firavun, bu ve benzeri bütün sapıklıkların bir simgesi olmuştur…
(Prof. Dr. Alaaddin Başar)

Neden herhangi ilim/bilim için söylenmesi rahatlıkla mümkün birşeyi Kur’an gibi ‘tüm ilimlerin kaynağı’ bir kitap için söyleyemiyoruz? Neden sistemi çözülemeyen beyazeşya için bile servisi aranırken Kur’an bu kadar uzmanlığı haketmiyor?
(Ahmet AY)