Kur’ân, “İnsanlara güzel söz söyleyin” der. Herkese, her insana, her konuştuğunuza, bütün insanlara “güzel söz söyleyin!” Hitap genel ve umumidir. Herkesi içine alıyor. Hatta inanan, inanmayan, size taraftar olan, karşı gelen her insana…
(Mehmet Paksu)

Geçim darlığından şikâyet etmeyen kalmadı gibi. Ama geçim darlığının asıl sebebini bulabilmek herkese nasip olmuyor.
(Ümit Şimşek)

Esas sevgi “rağmenli sevgi” imiş: “Seni fakirliğine rağmen… Seni işsiz olmana rağmen… Seni aileme rağmen… Seni kendime rağmen seviyorum” diyebilmek ve bu tertemiz duyguyu yaşayabilmekmiş…
(Yavuz Bahadıroğlu)

…Akıl, Hakikat Güneşi olan Kur’andan ziya alır, fakat halka nur verir. Kur’an, güneş ışığına “ ziya ”; ay ışığına  “ nur ” adını verir. Bu çerçevede diyebiliriz ki âlim, halkın zihnine hitap eder; fakat hislerine işleyemez. Kur’an böyle âlimlere “ Ahbar ” ( ilimle, dolunay gibi parlayan kişiler ) der…

Peygamberimiz toplumla iç içe yaşayan bir insandı. Herkes gibi o da alış veriş yapıyor, borç alıp veriyordu. Ticarî hayatı kontrol için ara sıra çarşıya pazara çıkıyor, insanlara adalet, insaf, hak hukuk dersi veriyor, birbirlerini aldatmamalarını, yalan yere yemin etmemelerini söylüyordu…
(Mehmet Paksu)