İman ve küfür, hidayet ve dalâlet gibi birbirlerine zıt iki kavram vardır. Bu kavramları kullanmak üzere Cenâb-ı Allah insanlara cüz-î irade vermiş, bu iradeyi kullanmakta Allah’ın bir zorlaması da yoktur. Yani insan, imanı iradesi ile talep eder, Allah da kanunu gereği iman nurunu kalbe koyar. Yine insan, küfrü talep eder, Allah da bu talepten sonra küfrü kalbe koyar. Demek iman ve küfür; ancak insan iradesinden sonra hâsıl oluyor. Bu sebeple kimse, Allah (cc) bana adil davranılmadı diyemez (Rüstem Garzanlı)

Risale-i Nur’un hakiki şakirdleri hizmet-i imaniyeyi herşeyin fevkinde görür, kutbiyet de verilse ihlas için hizmetkârlığı tercih eder (Paylaşan: Abdülkadir Haktanır)

Tesânüd ile birbirinin faziletleriyle iftihar ederek, birbirinin aynı olmak derecesinde  bir tefani ile hareket edilse, 4 adam, 400 adam kuvvetinin kıymetinde ve 6 adam,  600 belki 6000 kıymet-i      ma’neviye hükmünde olur.
(Abdülkadir HAKTANIR)

Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz buyururlar ki: “Ümmetimin âlimleri benî İsrail’in Peygamberleri gibidir.”“Allah-u Teâlâ bu ümmete, her yüz yıl başında dinini yenileyecek bir müceddid gönderir.” (Ebu Dâvud)(Abdülkadir Haktanır)

Kuranı Kerim’de”Gözler onu idrak edemez göremez, O gözleri görür” buyuruluyor. Efendimiz(sav)”Allah’ın zatı üzerinde tefekkür yürütmeyiniz , yarattıklarına bakarak tefekkür ediniz” buyuruyor. (Abdülhamid ORUÇ)