Vahdet; “Birlik” mânâsındadır. Zıddı, kesret yani çokluktur. Kesret birleşince vahdet ortaya çıkar. (Rüstem Garzanlı)

Ne çok parlar gözümde, makamın Ya Resȗlallah, Doldurdu bütün ȃfȃki, celalın Ya Resȗlallah.
Evet on dört asır evvel, ayın ondördü didarın, Doğup nurlattı dünyayı cemain Ya Resȗlallah (Abdülkadir HAKTANIR)

Bir hayâlim var, düşünce düşlerime, içimde filiz-filiz açan, beni tebessüme ve heyecana getiren ve de mutlu eden. Hayâl dediğime bakmayın, gerçekleşeceğine tüm hücrelerimle iman ettiğim… [Halil İbrahim DEDE]

Bütün bu ezâ ve cefalara rağmen, O’nun ashabı içerisinde hidâyet yolundan dönen, yapılan işkencelere dayanamayan, Necip Fazıl’ın ifadesiyle; “şüpheye ve kaygıya düşen, nefsine kapılan, içi burkulan, imân duygusu gölgelenen, küfre kayan veya kayar gibi olan tek kişi olmamıştır…
(Mehmed Kırkıncı)

Kudret sahibi Allah, çekirdeğe ince kalemi ile yazdığı hayat programı, daha sonra açar; âlem-i şahadette ağaç ve meyvesiyle birlikte sergiler, işte bu harika san’at, Allah’ın isim ve sıfatlarını ilân ediyor. Bütün varlıklara “Tevhide gel !…” diyor (Rüstem Garzanlı)