Allah C.C ayeti kerimesinde şöyle buyuruyor: “Ey iman edenler Onlarla (hanımlarınızla) iyi geçinin. Olabilir ki, bir şey sizin hoşunuza gitmez de Allah onda birçok hayır takdir etmiş bulunur” (Abdülkadir Haktanır)

Bediüzzaman Hazretleri, Ramazan Risalesi’nde nefsin inatçılığıyla Allah’a itaatsizliğinin boyutundan ve orucun nefis üzerindeki etkisinden bahsederken, bir konuşmayı aktarır. Buna göre: Rabbimiz (c.c.) nefse sorar: Ben neyim, sen nesin?.. (Muhiddin Yenigün’ün yazısı..)

Efendimiz bir hadisinde, “Yüce Allah buyuruyor ki; biri diğerine ihanet etmedikçe ben iki ortağın üçüncüsüyüm. İkisinden birisi arkadaşına ihanet edince, ben aralarından çıkarım. Onları yardımdan ve başarıdan mahrum bırakırım” buyurmaktadır (Mehmet Abidin Kartal)

“Anne ile babanın evlatlarına karşı dualarının makbuliyeti, Peygamberlerin a.s.m. ümmetlerine karşı yaptıkları dualar gibidir” hadisi şerifini onlar bizden daha iyi anlamışlar. (Abdülkdir Haktanır)

Ehl-i Sünnet’in en önemli şe’ni yek diğer kardeşine uhuvvetidir. İlmi ve mudakkik oluşudur. Nazikane tutumudur. Müminin tezyifi değildir. Ehl-i Sünnet bir müminin, eleştirdiği tarafı (Cemaatler, Batıniler, Vehhabiler, Şia, Ruhani Hristiyanlar gibi) taassubane tezyifi doğru değildir. Hem bir ehl-i hizmetin metodu olamaz.. (M. Fatih Özbilen’in yazısı..)