“Bence doğrusu budur!” demekle vahyi o kafadaki doğruya göre eğip bükmektir. Böylelerinin diline baksanız, İslam bugüne kadar hiçbir zaman yaşanmamıştır. Ancak onlar gelince bazı şeylerin farkına varılmış, onlar aydınlatmıştır insanları. Onların aklına sığmayan din, uydurulmuş dindir. Uymayan hadis, uydurulmuş hadistir. Uymayan âlim, çakma âlimdir. Uymayan veli, çakma velidir. Kendi parçasını bütünün kendisi sanan bu zevata karşılık Bediüzzaman’ın ‘hakikati inhisar altına almayan’ duruşu ne anlamlı bir duruştur. (Ahmet Ay’ın yazısı..)

İnkarcılar, ölüm ve sonrası üzerinde çok fazla kafa yormazlar. Bazısının inancına göre ölüm bir yok oluştur ve yeniden diriliş olmayacaktır. (Hatice BAŞKAN)

Risale-i Nurlarda bu konuların cevapları vardır, basit bir araştırma yapan birisi internet üzerinden bile bu bilgilere ulaşabilir. Ayrıca kütüphaneye gitme veya kitap alma zahmetine bile katlanmadan böyle asılsız şeyler de yazmayabilirdi. İşte bu konuda Risale-i Nurlarda yer alan sözler.. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

“Unutmadık.. Unutturmayacağız !” bu sloganı birçok farklı olayda duymuşsunuzdur muhakkak. Hangi olaylarda ne amaçla yazıldığı hususuna hiç girmeyeceğim. Fakat unuttuğumuz unutulmayacakları düşündüğümde bu gayesiz davalarla unutturulmayanlar karşısında ne kadar güçsüz kaldığımızı anladım. Nisyandan, unutuluştan gelen insan acaba neyi unutmamalıydı ? (Gülbari Arslan’ın yazısı..)

İmam-ı Gazali, çocukluğunda fıkıhtan bir miktarını kendi memleketinde okudu. Sonra Cürcan’a gitti. İmam Ebu Nasr İsmaili’den bir müddet ders aldı. Sonra Tus’a döndü. Cürcan’dan Tus’a dönerken başından geçen bir hadiseyi şöyle anlatır: “Bir grup yol kesici karşımıza çıktı. Yanımda olan her şeyimi alıp gittiler. Arkalarından gidip kendilerine yalvardım. Ne olur işinize yaramayan ders notlarımı bana verin… (İmam-ı Gazali’nin Kısaca Hayatı..)