Mevlana Hazretlerinin mekanını belgesel deneme tarzında bir önceki yazıda anlatmıştım. Isparta’da bulunduğum için Bediüzzaman Evi veya Said Nursi evi Hazreti Mevlana’nın mekanını dolaşırken hep gözümün önüne geliyor ve çağrışımlarla mukayese ediyordum… (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

İnsanların yakın ve uzak olmak üzere, iki geleceği vardır. Yakın ve fani olan, dünya hayatının geleceğidir. Uzak ve baki olan ise, ahiret hayatının geleceğidir. Dengeli bir bakış açısının gereği, bu her iki hayatı da dengede tutmaktır; burada da iyilik istemek, orada da iyilik istemektir. Ancak eğer ikisinden birini tercih etmek zorunluluğu hâsıl olursa, baki olanı fani olana tercih etmek aklın gereğidir. (Doç Dr. Niyazi Beki’nin yazısı..)

ilmî münâzaralarla meşgul olduğu dönemde Peygamber ve Sahabeler diyarı Diyarbakır’a 1910 yılının kışında gelen ve bir hafta kalan Bediüzzaman, buradan da Birecik’e sonra Gaziantep’e, sonra Kilis’e, oradan da Halep ve 1911 yılının başlarında Şam’a gittiği biliniyor (Rüstem Garzanlı)

Bu ülkede 1920lerden itibaren liyakatsız din adamları ve diyanet işleri başkanlığının varlığı sebebiyle bir çok islami anlayışlar türedi (Muhammed Numan Özel)

Bu güne kadar yanlış bilinenleri ya da özellikle yanlış bildirilenleri, en azından bir kısım yaşananları delil göstererek tüm akılları ikna etmiş. Genç kardeşlerimizin de bu gerçekleri öğrenmeleri için, köşemde aynen paylaşmayı uygun gördüm. Umarım sizler de çok beğeneceksiniz: Atatürk olmasaydı, Fransızlar Antep’ten sonra ülkenin bütününü işgal eder, kadınların örtüsünü başından çeken askerlerin baskısı altında kalırdık… (A. Raif Öztürk’ün yazısı..)