Gidin ortaokulların liselerin kütüphanelerine, mahzende olgunlaşmayı ekleyen şaraplar gibi o klasik tercümeler, Zola vesaire yazarların kitapları.. Birinci meclisteki birçok insan daha sonrakilerde daha sonrakiler de hep Avrupa’da tahsil yaptılar ama değişim sağlayamadılar. Değişimi Bediüzzaman’ın varisleri ve talebeleri ve vakıfları, dergahların yıllarca uzlette lailahe illallah ile zikreden insanları anladılar. Dünya risale okuyor, o kütüphaneler ise küf kokuyor. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Nerede kaldı insanlık, hani nerede Müslüman, Vicdanlar satılmış, Allah korkusu yok, gözleri bürümüş kan (Ahmet Tanyeri)

Mîrialem Ahmed Ağa… “Nererede o eski sporcular!“ dedirtecek cinsten sıradışı sporcu, Türk okçuluk tarihinin en büyük üç Türk kemankeşinden biri kabul edilir. (İbrahim Refik)

Ruh yaratılırken ona uygun bir bedenin yaratılması, ruhun ve bedenin yaşayabileceği bir dünya yaratılması birbiri ile alakadar fiiller. Ruh ve beden ilişkileri, ruh ve beden, dünya ve kainat ilişkileri, hep birlikte düşünülmüşler, ruh yaratılırken dünya olmasa da onun yaşayabileceği bir mekan onun yaratılmasında hesap edilmiştir. Yaratılış zamanları farklı olsa da başlangıçta birbirleri ile uyum içinde olmaları hesap edilmeden yaratılamazlardı. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Yıllar önce fikir yoluyla neslimizi ve gençliğimi bozmak ve dinsiz yapmak amacında olanlar, bu yolla muvaffak olamayınca bu sefer silah değiştirdiler. Sefahet/ahlaksızlık silahını kullanmaya başladılar. Bu silahı yani sefaheti küçümsememeli. Çok tehlikelidir. Çünkü sefahet yani ahlaksızlık hevesi akıl ve fikri dinlemez. His ve hevesi dinler. His ve heves ise kördür. Akıbeti görmez ve görmek istemez.. (İbrahim Yardım’ın yazısı..)