Geniş anlamıyla “cemaat” bu tarifteki gibidir, tüm iman ehlini kapsar ve kavrar. Zaten, “Topluca Allah’ın ipine sarılın, ayrılmayın” (Âli İmrân) mealindeki âyet de buna işaret buyuruyor. Günümüzde bir “anlam kayması” söz konusu sanırım. Çünkü artık kimse “cemaat” sözcüğünü, kapsayıcı/ kavrayıcı anlamında kullanmıyor. Bu kelime ile daha çok klikler ve gruplar tarif ediliyor. (Yavuz Bahadıroğlu’nun yazısı..)

Müslüman aldatmaz. Fakat başkasını da kendisi gibi zannettiği için aldanır. Çok kardeşler onlara aldanıyorlar. Sonra bu aldananların manevi huzurları da bozuluyor. (Abdülkadir Haktanır)

Üstadların Üstadı, Said’tır gerçek adı, Tarihte bir Kahraman,
Asaletli bir insan, Dertlilere bir derman (Ahmet TANYERİ)

Bu pervasız davranış Paşa’nın hoşuna gider, Yalnız görüşmek üzere odasına davet eder,
Meclis makamında Mustafa Kemal Paşa, Üstadla iki buçuk saat görüşür baş başa (Bekir Özcan)

Dua… Dergâh-ı İlahiyeye açılan kapıdır. Hadsiz olan acizlik, fakirlik, kusur ve ihtiyaçlarımızı O’na karşı bilmektir ve O’na yalvarmaktır; O’ndan istemektir; O’ndan meded beklemektir; O’na muhatap olmaktır; O’nunla şereflenmektir. Çünkü dua ile insanoğlu, makam-ı İlahide büyük bir kıymet kazanır. Nitekim bir ayet-i kerimede “ duanız olmazsa ne ehemmiyetiniz var” diye buyurur Yüce Mevla’mız (İbrahim Yardım’ın yazısı..)