Yoğruldu hamuru sevgiyle Oldu Peygamberlere anne Aşkı şefkati dolu kalbinde
Nice erler yetiştirdi nesle İşte kadın; tadıdır hayatın… (Bekir Özcan)

Said Özdemir Ağabeyimiz de Hakkın Rametine Kavuştu Ruhuna birer FATİHA okuyalım (Abdülkadir Hatanır)

Akşam oldu.. Gün yavaş yavaş çekildi pencerelerden.. Adettendir, şimdi kalkıp çekmeli perdeleri, “bir can var” niyetine ışık yakmalı..
Akşam..
İçimde hala gençliğimin telaşeleri, kulaklarımda çocuk sesleri..

İnsanlık O’na ümmet olma borcuna girdi Ve zaman, döne döne, Hicret burcuna girdi!… Evet O!..
Feleklerin yaradılış sebebi, Âlemlerin Rabbinin sevgilisi, Habibi!…

Gerçekti; yaşadık… Sonra hikaye ettik… Şimdi masal gibi; anlatanı da, dinleyeni de olmayan… Lügatın sözlük olduğu zamanlarda öldü heyecanımız… Çiğ, çıplak ve arsız bir aydınlığa gömüldü ışığımız…