Bir zamanlar ilâhi bir seda yükselirdi, Günde beş kez Allah’ın şanını yüceltirdi. Müminleri çağırır Mevlâ’nın huzuruna, Herkesi davet eder Yaradan’ın nuruna. Bu çağrı Ayasofya Camiinden çıkardı, Pasaklaşmış kalpleri pak ve temiz yıkardı, O bir cennet kapısı bir nur meşalesiydi, Gönüllerde akacak iman şelalesiydi.

Hazreti Eyyub Peygamber Allah’ın bir nebisidir, Vazifesini tam yapan Rabbinin sevgilisidir,
Eyyub Peygamber zengindi malı ve mülkü pek çoktu, Allah’ın rahminden başka kimseye minneti yoktu (Ahmet Tanyeri)

Rabbimiz bizi insan yarattığından, İnsanlar adedince, Allaha şükür.
Meleklerden üstün olduğumuzdan, Dünyada, hayvanlar sayısınca şükür (Abdülkadir Haktanır)

Vakti vardır…
Ve can çeker. Ama berrak ve demli bir çaydan daha iyi olan şey, o çaya sohbet katan, lezzet katan dostlardır. Çay da, dost da, teselli makamında bir talihtir. Yalnızlığa hüzün taşır çay…

Ağır, ağır; lapa, lapa; havada süzülerek yağıyor kar, Miski amber gibi, ter temiz hava var, bayılıyor insan,
Derin bir nefes, ruhumun en ince hassas telini çaldı, İlahi bir musikiyle, ulvi ve kutsi ses etrafa sanki yayıldı (Bekir Özcan)