İpek Palas’ın yirmi yedi nolu odasında, Parlıyordu üstad, yanan loş ışık altında,
Bir an, üstad ağabeyin boynundan tutar, O anda Bediüzzaman’ın ruhu ebediyete uçar (Bekir Özcan)

Büyük bir din âimi olan Abdülmecid Nursî (Ünlükul) kardeşi ve Üstadı olan Bediüzzaman Said Nursi’nin vefatından sonra şu şiiri yazmıştı: EYYÛHEL ÜSTAD ! Kutlu olsun, mutlu olsun sana şu âli makam. Bu makam oldu sana elbette berden ve selâm. Öksüz kalan nurcuların, ağlar-Öter her subh u şam. Okur sana yetimlerin, binler dua, binler selâm. Her zaman yâd-ı cemilindir, bezm-i vird-i […]

Karanlıkları yırtarak dünyamıza nur saçtı, Bir Ateş pare-i zekâ gönüllerde gül açtı,
Hem öyle bir devirde ki camiler öksüz olmuş, Minareler kelepçeli şerefe susturulmuş (Ahmet TANYERİ)

Hz.Üstad Bediüzzaman Said Nursi, bundan 55 yıl önce 18 Mart 1960 Emirdağın da hastalanmasıyla başlayan Vefat Yolculuğu ve Vefatını bölümler halinde şiir diliyle… (Bekir Özcan)

Çanakkale şehitliğine gittim, Şehit kabirlerini ziyaret ettim,
Yasin, Fatiha üç İhlâs okuyup, Şehitlerle konuşup dertleştim(Bekir Özcan)