Zemzem kuyusu bulunup kazılır, Gelen hacılara her yıl dağıtılır,
Aradan çok maceralı pek uzun seneler geçer, Bir anda bu kadar zaman nasıl da uçup gider (Bekir Özcan)

Bir devlete başkentlik yapmış ve imparatorluğun ilk ve büyük hükümdarlarına sahiplik etmiş,bir mukaddes belde Bursa. Tanpınar bir milleti ve bir dini ve bir şehrin bütün olağanüstü güzelliklerini bu şiire yüklemiş. Bu ne kadar canlı bir gözlem ve dâhilere mahsus derinden hissediş, şiirin kadife kimliğine yüklenen sanat ve estetik unsurlar ve tarih. Bursa ancak böyle anlatılır, bundan harika beyan olamaz. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Şam yolunda yaşanan o müthiş hadiseden sonra, Abdü’l-Muttalip kuyuyu tekrar başlar kazmaya..
Kazı esnasında altından iki ceylan heykeli çıkar, Bulunur kıymetli gömlekler, zırh, silah ve kılıçlar.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Ey insan! Hangi dinsize bakarak aldandın, Şeytanın emrine uyup, hainlere kandın,
Aklını kullanmadan, düşmanlara inandın, Sonra, düşmanın düştüğü yere yuvarlandın. (Abdülkadir Haktanır)

Ateş düştüğü yeri yakarmış, Soma yanıyor, Sen, yanıyorsun, O, yanıyor, Ben yanıyorum….Hayır! Bütün Türkiye yanıyor, ağlıyor şehitlerine! Ateş sıçradı bütün Dünya’ya (Dr. Selçuk Eskibuçuk)