Genellikle (Ben de dahil olmak üzere) ilim adamları kitaplarını kendi el yazılarıyla veya daktilo ile müsvedde olarak yazarlar. Arkasından bunları temize çektirirler. Daha sonra üzerinde düzeltme yaparak, iki, üç ve bazen dört defa düzelttikten sonra, esas metin ortaya çıkar. Risale-i Nur‘lar ise bir çok yerlerinde ifade edildiği gibi, Bediüzzaman Said Nursi tarafından söylenilmiş ve kâtip dediğimiz diğer biri tarafından veya hatta bazen birkaç kişi tarafından yazılmış metinlerdir. (Prof. Dr. Servet Armağan’ın yazısı..)

Ahmet Hamdi Başar, sözde din adamlarından üzüntüyle şöyle bahseder; “Dindar gözükmemek için herkes elinden geleni yapıyordu, iki eski hoca mebus vardı, bunlardan biri Allah’a küfür ediyor diğeri bütçeden camilere verilen tahsisatın halk evlerine devredilmesini istiyordu.” (Çetin Kılıç’ın yazısı..)

..Mağdur sayısının fazla olmasından dolayı yardımlar yetersiz kalmaktadır. İlaç, su ve erzak ihtiyacı her geçen gün artıyor. Tüm sivil toplum örgütlerinden ve yardımseverlerden acil yardım bekliyoruz. Zira her geçen gün mağdur sayısı katlanarak artıyor. Bölgeye ulaşmakta zorluk çeken yardım kuruluşları bizimle irtibata geçebilirler.

Aslında dilin yapımızın yeniden inşasında Risale-i Nur’ların rolü başlığını kullanıyorum ama hepinizin belki çok yakından duyduğu İslam dünyasında başlatılmış olan bir hareketi değerlendirmek istiyorum Risale-i Nur bakış açısında ve eğer tabir yerinde ise o hareketin yapmak istediğiyle Risale-i Nur arasında bir ilişki var mı? Var ise nasıl bir ilişki kurulabilir? Bunu işlemeye çalışacağım. (Alparslan Açıkgenç tarafından konu işlenmiştir.)

Adalet-i Mahza: Tam adalet demektir. Yani bir ferdin hakkını, bütün insanlar için de olsa, feda etmeyen adalettir. (Rüstem Garzanlı)