Bir toplumunun aile hayatı o toplumun sosyolojik hayatının da aynası olur. O topluma yön verecek bireyler de o ailelerden çıkar. Bediüzzaman aile hayatını insanlığın dünya hayatında bir çok şeyin bir arada bulunduğu bir merkez olarak görür.

Ey Allahın kulu! Sakın isyankâr olma! Zaman kötüdür, dinini  elinden salma, Pişmanlık günü geliyor, günaha dolma, Eğer dolar isen yarın olursun pişman.   Hücrelerden seni insan yapana sarıl, O cehennem ateşini düşün de ayıl, Sen âsilerden  değil, âbidlerden sayıl, Günahlardan korun, yoksa olursun pişman.   Rabbin şerefli mahluk seni çıkarmışken, Hak etmeden bu şeref sana verilmişken, Günahlardan tevbe et ki […]

Yani, rahatsızlık duyduğunuz davranışları yumuşak bir dille muhatabın aklına, mantığına, vicdanına duyurmakla yetinmeli, ama kabul ettirmek için ısrar etmemeli, tepki doğuracak tartışmaya asla yönelmemelidir. ‘Senin bu halin bende üzülmeler, kırılmalar meydana getiriyor, tutumunu bir gözden geçirsen iyi olur, ama yine de sen bilirsin..’ gibi vicdanı harekete geçirecek uyarılarla düşünmesini sağlamaya çalışmalıdır.. Bundan sonra da içten içe dua ederek demeli ki:.. (Ahmed Şahin’in yazısı..)

“Bu sebeple, bu vakfiyeyi kim değiştirirse;
Allâh’ın, Peygamber’in, meleklerin, bütün yöneticilerin ve dahi bütün Müslümanların ebediyen laneti onun ve onların üzerine olsun, azapları hafiflemesin onların, haşr gününde yüzlerine bakılmasın.”

Gençliğinde de Peygamber efendimiz tarafından birkaç kez başı okşanarak: “Allah’ım! Bütün ilim ve hikmeti bu başa ver, ona tevil ve tefsir’i öğret. Allah’ım! İnsanoğluna verdiğin her ilim ve hikmeti bunun göğsünde topla diye dua etmiştir…