Türk veya müslüman koruyucu ailelerin eksikliği nedeniyle bu çocuklar başka ailelere veriliyorlar. Bu ailelerde çocuklar kültür ve din çatışması yaşıyorlar. Dillerini unutuyorlar. Dolayısıyla büyük bir kimlik krizi geçiriyorlar. Çocuklar korunması gerektiği yerde büyük ve kalıcı bir zarara uğruyorlar. (Cemil Şahinöz’ün haberi..)

Medrese oldu nur dairesi.. Eyle nura inkıyad.. Hamdederdi zaten evvelden..
Müjde-i nebeviyeye teslimdi ezelden.. Evvel-i saffı teşkil edenlerden.. Dünyası Kur’an Nuruyla Nurlandı..

Televizyondaki sabah programları kuşağının vazgeçilmezi haline gelen ilahiyat hocaları da Fetva hattının telefon trafiğini hızlandırıyor. Özellikle hanımların izlediği programlardan sonra vaiz ve hocalar, dinî konulardaki soruları cevaplıyor. Nevin Meriç, medyada gündeme gelen dinî konuların insanları etkilediğini belirterek bu programlardan sonra çok arandıklarına dikkat çekiyor.

Çocuklar, birbirlerine benzer gibi görünseler de aslında her çocuk farklı özelliktedir. Bırakın bütün çocukların birbirlerine benzemelerini, kardeşler arasında hatta ikizler arasında bile büyük farklılıklar vardır. Bütün çocukların dış görünüşleri farklı olduğu gibi akıl, zekâ, kabiliyet ve anlayışları da farklıdır. (Mehmet Emin Karabacak’ın yazısı..)

Ölüm ruhun bedenden ayrılma olayıdır. Ölen ruh değil, bedendir. İnsan ise asıl olarak ruh demektir. Beden onun hanesi yahut elbisesi hükmündedir. Elbisenin değişmesiyle, yahut parçalanması, yok almasıyla kişinin varlığına bir zarar gelmez. Bu dünya hayatında bize bu bedeni giydiren ve kainatla olan münasebetimizi böylece kuran Rabbimiz, bizi bu alemden göç ettirdiğinde ruhumuzu bu elbiseden ayırmakta, bu binadan çıkarmaktadır.