İnsan psikolojisinde şöyle bir eğilim vardır: Kıymetli bir sözü veya işi, değerini artırmak ya da reddedilmesini önlemek için o konuda meşhur olmuş birine nispet etmek. Buna “hediye-i müstebidane” zorba bir hediye denir (Çetin Kılıç)

Dostluk, samimiyetin göstergesi olduğu gibi “ahde vefa” olarak da görmek mümkündür. Dost, gerektiği zaman malını, evladını, işini dostuna emanet ve vekâlet olarak bırakabilir. (Rüstem Garzanlı)

Receb’in ilk cuma gecesine Regaib gecesi denir. Bu geceye Regaib gecesi ismini melekler vermişlerdir. Her Cuma gecesi kıymetlidir. Bu iki kıymetli gece bir araya gelince, daha kıymetli oluyor. Allahü teâlâ, bu gecede, müminlere, ragibetler (ihsanlar, ikramlar) yapar. Bu geceye hürmet edenleri affeder…

Vasiyetnamelerin hükmü hem şer’an, hem kanunen, hem aklen her zaman geçerlidir. Zaten bu eserler Kur’ân’ın tefsiri ve malıdır, mirî malıdır. Hazreti Üstâd da bütün hayatında bu işe böyle bakmış ve böyle hareket etmiştir.”

Risale-i Nur’un Marifetullah derslerinde takip edilen usuller, esasen insanın imanını güçlendirmeye ve Allah’a olan kulluk bilincini artırmaya yönelik olan bir dizi tarz-ı telakki, metod ve yaklaşımdır. Bediüzzaman Said Nursi, eserlerinde temel olarak dayandığı ve hedeflediği prensipleri seb’a semâvat kaidesine göre 7 maddede şöyledir: