Şu kâinat kitabına dikkatle bakarsan, göreceksin ki, hiçbir satırı yalnız Celâl ile hiçbir yaprağı da yalnız Cemâl ile yazılmamıştır. Her ikisi de birbirine omuz vermiş, biri diğerini tamamlamış azamet ile letafet, kudret ile rahmet, heybet ile şefkat iç içe tecelli etmiştir (Rüstem Garzanlı)

İnsan hayatı baştan sona bir yolculuktur. Sabah evden iş yerine giderken de bir yolculuktayız, bir dostu ziyaret ederken de. Kimi zaman bir şehirden başka bir şehre, kimi zaman da bir hâlden başka bir hâle geçeriz (Rüstem Garzanlı)

Adalet tam anlamıyla tecelli etti mi? Savunma hakkı gerçekten sağlandı mı? Olağanüstü dönemler, hukukun askıya alınmasını meşru kılar mı? (Rüstem Garzanlı)

Bir çiftçi, yağmur mevsimini kaçırdığında sonraki uygun zamanda tarlasını yeniden işler. Çünkü bilir ki ihmal edilen toprak mahsul vermez. Çocuk kalbi de böyledir. Manevî tohumlarla zamanında buluşmazsa, yabancı fikirlerin ve zararlı alışkanlıkların etkisine açık hâle gelir (Rüstem Garzanlı)

Tabirine de dikkat çekmek istiyorum. Çocukta akıldan ziyade heves ve arzular hâkimdir. Çocuk âdetâ mücessem bir nefs-i emmaredir. Bu sebeple bunun farkında olup ona göre konuşmak ve ilgilenmek gerekir. Böylece “Firavunlar kucağında büyüyen çocuk Mûsâ’ları safına alacaksın.”[11] Eğer çocuk Musaları safına almazsan onlarda Firavun mizacı hâkim olup toplumun başına eşkıya olacaklar.