Ahmet Aytimur, Bediüzzaman onu şeyhülislamı olarak tesmiye etmiş. Bediüzzaman’ın eserlerini fırtınalı yıllarda, neşretmek gibi büyük bir görev üstlenmiş insan Ahmet Aytimur. Bizim ona bir takım sıfatlar vermemiz bize yakışmaz, sıfatlandırmak biraz da denk vasıflara dönük bir şey olsa gerek…(Himmet Uç)

Hayatımızı devam ettirirken en çok dertli olduğumuz, zorlandığımız durumlardan bir tanesi de günlük hayatımızda, kişisel ve sosyal ilişkilerimizde, eş ve çocuklarımıza, dostlarımıza arkadaşlarımıza, patronumuza, akrabalarımıza kısaca ilişkide bulunduğumuz kişilere “Hayır” diyememektir. (Mehmet Abidin Kartal)

Bütün Peygamber’lerin, sahabinin, evliyanın anneleri hanımlardır. Kuranı Kerimde , erkekler için ayrı bir isimle sure bulunmayan , fakat kendileri Hakkı’nda hususi , NİSA isminde , haklarının ve sorumluluklarının bildirildiği bir sure bulunan hanımlar cennet babaların değil , annelerin ayağı altında olduğu haber verilen hanımlar. (Abdülhamit Oruç)

Herşey, ilk kez okuduğumda beni heyecanlandıran bir eseri, son okuyuşumda duyduğum taze bir heyecan bende başladı. İlk okuyuşumun üzerinden neredeyse on yıl geçmişti ve bu, belki yedinci, belki sekizinci okuyuşumdu. Bu eseri okumayı seviyordum, zira dünyama Hz. Peygamberin hayatından hatıralar ve hisseler taşıyordu.

Hastalar Risalesinin Sekizinci Devası’ndaki şu cümleyi her okuyuşumda dehşete kapılırım: “Günahlar, hayat-ı ebediyede daimî hastalıklardır; bu hayat-ı dünyeviyede dahi kalb, vicdan, ruh için manevî hastalıklardır.”…(Mehmet Çetin)